Belangrijkste punten
- Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft een borgsomverplichting voor sommige aanvragers van een B-1- of B-2-visum permanent gemaakt.
- De definitieve regeling is op 3 augustus 2026 in de Federal Register gepubliceerd en ging diezelfde dag in.
- De borgsom bedraagt 10.000 USD, 15.000 USD of 20.000 USD; het niveau van 5.000 USD uit de proef is geschrapt.
- Het programma geldt voor onderdanen van 50 aangewezen landen, waarvan 30 in Afrika, en consulaire ambtenaren beslissen per geval.
De borgsom loopt nu van $10.000 tot $20.000 nadat de laagste optie uit de proef is geschrapt, en 30 van de 50 betrokken landen liggen in Afrika
Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft een financiële borgsomverplichting voor bepaalde aanvragers van een zaken- of toeristenvisum permanent gemaakt, met borgsommen tot $20.000 per persoon. De definitieve regeling werd op 31 juli 2026 ter inzage gelegd en op 3 augustus 2026 formeel gepubliceerd in de Federal Register, de dag waarop die ook ingaat, volgens de publicatie in de Federal Register.
Het programma geldt voor onderdanen van 50 aangewezen landen die een B-1-visum (zaken) of B-2-visum (toerisme) aanvragen om de Verenigde Staten binnen te komen. Consulaire ambtenaren op Amerikaanse ambassades en consulaten bepalen per geval of een borgsom nodig is en op welk niveau. Tijdens de proef, die liep van 20 augustus 2025 tot en met 5 augustus 2026, konden ambtenaren borgsommen van $5.000, $10.000 of $15.000 opleggen. In de permanente versie verdwijnt het niveau van $5.000 helemaal en gaat de bovengrens van $15.000 naar $20.000, waardoor drie bedragen overblijven: $10.000, $15.000 of $20.000.
Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid (DHS) en het Amerikaanse ministerie van Financiën voerden de proef samen uit om te testen of een borgsomsysteem op grote schaal uitvoerbaar was. De publicatie in de Federal Register concludeert dat de proef genoeg bewijs opleverde om de regeling permanent te maken: in de eerste 10 maanden bleven minder dan 50 reizigers uit de betrokken landen te lang, tegenover 45.488 gevallen van te lang verblijf uit diezelfde groep landen in het fiscale jaar 2024. In diezelfde periode daalde het aantal afgegeven visa voor de betrokken landen met ongeveer 83 procent, een daling die het ministerie deels toeschrijft aan aanvragers die afzagen van hun aanvraag toen ze hoorden dat een borgsom nodig zou zijn. Het ministerie ging er eerst van uit dat ongeveer 2.000 aanvragers tijdens de proef met de verplichting te maken zouden krijgen; het werden er uiteindelijk ongeveer 20.000.
Het borgsomprogramma komt voort uit een presidentieel besluit van 20 januari 2025 van president Donald Trump, waarin het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid, het Amerikaanse ministerie van Justitie en het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken opdracht kregen de handhaving van het immigratiebeleid te versterken en de uitzetting van mensen die zonder toestemming in het land verblijven te versnellen.
Hoe werkt de borgsomprocedure in de praktijk?
Ben je onderdaan van een van de 50 aangewezen landen en vraag je een B-1- of B-2-visum aan, dan mag de consulaire ambtenaar die je zaak beoordeelt een borgsom eisen voordat het visum wordt afgegeven. De ambtenaar bepaalt het bedrag op basis van de individuele omstandigheden van je aanvraag. Je moet DHS-formulier I-352 (Immigration Bond) indienen en de borgsom betalen voordat het visum wordt vrijgegeven.
De borgsom is volledig terugvorderbaar. Houd je je aan alle voorwaarden van je visum, verlaat je de Verenigde Staten voordat je toegestane verblijf verstrijkt en overtreed je tijdens je bezoek geen immigratiewetten, dan krijg je het volledige bedrag terug. Blijf je te lang of schend je op andere manieren de voorwaarden van je toelating, dan valt de borgsom toe aan de Amerikaanse overheid. De publicatie in de Federal Register noemt geschatte kosten van ongeveer $18.000 om één persoon die te lang bleef aan te houden en uit te zetten, een bedrag waarnaar het ministerie verwees om de hoogte van de borgsommen als proportioneel aan de handhavingskosten te verantwoorden.
Welke 50 landen vallen er nu onder?
Staat jouw nationaliteit op de lijst hieronder, dan kun je met een borgsomverplichting te maken krijgen bij het aanvragen van een B1- of B2-visum op een Amerikaanse ambassade of een consulaat. Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken selecteert landen op basis van door DHS gepubliceerde cijfers over te lang verblijf, gebreken in screening- en achtergrondinformatie, of deelname aan Citizenship by Investment-programma’s, waarbij de aanvrager het staatsburgerschap kreeg zonder verblijfsvereiste.
Landen zijn tussen augustus 2025 en april 2026 in fasen aan het programma toegevoegd, volgens de lijst met landen waarvoor een visumborg geldt van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, laatst bijgewerkt op 13 mei 2026. De lijst kan doorlopend worden uitgebreid.
| Regio | Landen |
|---|---|
| Afrika (30) | Algerije, Angola, Benin, Botswana, Burundi, Kaapverdië, Centraal-Afrikaanse Republiek, Ivoorkust, Djibouti, Ethiopië, Gabon, Gambia, Guinee, Guinee-Bissau, Lesotho, Malawi, Mauritanië, Mauritius, Mozambique, Namibië, Nigeria, Sao Tomé en Principe, Senegal, Seychellen, Tanzania, Togo, Tunesië, Oeganda, Zambia, Zimbabwe |
| Azië en Centraal-Azië (8) | Bangladesh, Bhutan, Cambodja, Kirgizische Republiek, Mongolië, Nepal, Tadzjikistan, Turkmenistan |
| Amerika en Caribisch gebied (6) | Antigua en Barbuda, Cuba, Dominica, Grenada, Nicaragua, Venezuela |
| Pacifische eilanden (5) | Fiji, Papoea-Nieuw-Guinea, Tonga, Tuvalu, Vanuatu |
| Europa en Kaukasus (1) | Georgië |
Kunnen er landen bij komen?
Staat jouw land nu niet op de lijst, dan is dat geen garantie dat het daarbuiten blijft. Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken mag doorlopend nieuwe landen aanwijzen zonder daarvoor elke keer een nieuwe regeling te publiceren. Tijdens de proef groeide de lijst van een eerste groep in augustus 2025 naar de huidige 50, via zes rondes met toevoegingen tot en met april 2026. De permanente regeling houdt dat mechanisme in stand, wat betekent dat het bereik van het programma op elk moment kan groeien.
Wat zeggen critici en voorstanders?
Volg je het beleidsdebat over dit programma, dan zijn er twee tegengestelde standpunten ontstaan. Belangenorganisaties op het gebied van immigratie stellen dat de borgsomverplichting een onevenredige financiële drempel legt bij reizigers uit landen met lagere inkomens, waardoor legitieme bezoeken voor familie, onderwijs en zaken feitelijk onbetaalbaar worden. Zij wijzen op de daling van 83 procent in afgegeven visa als bewijs dat het programma geschikte aanvragers afschrikt in plaats van simpelweg mensen te onderscheppen die te lang zouden blijven.
De Amerikaanse overheid houdt vol dat het programma een noodzakelijk middel is om te lang verblijf terug te dringen en de naleving van de immigratiewetgeving te versterken. Ambtenaren van het ministerie van Buitenlandse Zaken wijzen op de sterke daling van het aantal gevallen van te lang verblijf tijdens de proef als bewijs dat het borgsommechanisme werkt zoals bedoeld. De definitieve regeling presenteert het programma ook als een diplomatiek instrument en stelt dat het buitenlandse overheden kan aanmoedigen om te lang verblijf door hun onderdanen terug te dringen en hun identiteitscontroles te verbeteren. Het programma geldt momenteel niet voor studentenvisa, al staat de onderliggende wettelijke bevoegdheid onder artikel 221(g)(3) van de Immigration and Nationality Act borgsommen ook toe voor bepaalde andere visumcategorieën.
